ΟλΑΠ 5/2021 Επίδομα πληροφορικής.

Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 5/2021 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, δικαιούχοι του επιδόματος πληροφορικής που προέβλεπαν οι παλαιότερες διατάξεις του ενιαίου μισθολογίου των δημοσίων υπαλλήλων των Ν. 2470/1997 και 3205/2003 είναι μόνο οι υπάλληλοι του δημοσίου τομέα που απασχολούνται σε οργανική θέση υπαλλήλου πληροφορικής και κατέχουν πτυχίο ή δίπλωμα σπουδών της ειδικότητας αυτής (πληροφορικής), ήτοι όχι υπάλληλοι άλλων κατηγοριών και ειδικοτήτων, έστω και εάν εν τοις πράγμασι απασχολούνται πλήρως και αποκλειστικά ενώπιον οθόνης ηλεκτρονικού υπολογιστή. Κατά το Δικαστήριο, η θέσπιση των ως άνω προϋποθέσεων (πτυχίο και οργανική θέση πληροφορικής) για τη χορήγηση του επιδόματος πληροφορικής δεν παραβιάζει την αρχή της ισότητας με διαφορετική μεταχείριση ομοίων καταστάσεων. Αντιθέτως, διακρίνει αφ’ ενός μεταξύ των υπαλλήλων, οι οποίοι έχουν ειδικά τυπικά προσόντα και κατέχουν οργανική θέση σε νομοθετημένη υπηρεσία πληροφορικής, προς τους οποίους προβλέπεται η χορήγηση του επιδόματος και αφ’ ετέρου μεταξύ εκείνων, οι οποίοι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις αυτές αλλά απλώς, λόγω της τεχνολογικής προόδου, χρησιμοποιούν Η/Υ κατά την παροχή της εργασίας τους σε διοικητική ή οικονομική θέση, όπως παλαιότερα χρησιμοποιούσαν τη γραφομηχανή ή την αριθμομηχανή, προς τους οποίους απαγορεύεται η χορήγηση του επιδόματος.  Η εκ μέρους των υπαλλήλων απλή και σε κάθε περίπτωση η εν τοις πράγμασι χρήση Η/Υ κατά την εκτέλεση της εργασίας τους με τις προαναφερθείσες ειδικότητες, ήτοι ως διοικητικών ή οικονομικών ή άλλης φύσεως υπαλλήλων, μη εργαζομένων σε ειδικές θέσεις πληροφορικής με την πλήρη απασχόληση σε ειδικές θέσεις πληροφορικής για τις οποίες απαιτούνται ως υπάλληλοι να έχουν ειδικά προσόντα και να έχουν προσληφθεί σε συγκεκριμένες θέσεις, είναι διαφορετική από την περίπτωση των υπαλλήλων που προσλαμβάνονται σε θέσεις πληροφορικής και συνεπώς η απλή ή σε κάθε περίπτωση εν τοις πράγμασι χρήση Η/Υ δεν συνιστά άκυρη ανάθεση αλλοτρίων καθηκόντων για την οποία ο εργοδότης θα έπρεπε να έχει συστήσει και πληρώσει πρόσθετες ειδικές θέσεις πληροφορικής, αφού σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην ένδικη αγωγή και τις ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης οι υπάλληλοι είχαν προσληφθεί και υπηρετούσαν νομίμως, σε άλλες θέσεις, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με τις ειδικές θέσεις των προγραμματιστών και χειριστών ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ως εκ τούτου δεν θεμελιώνεται κατά το Δικαστήριο ο πλουτισμός του εργοδότη εις βάρος της περιουσίας των υπαλλήλων, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 904. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι: α) το επίδομα πληροφορικής με το οποίο ασχολήθηκε εν προκειμένω ο Άρειος Πάγος δεν προβλέφθηκε στο επόμενο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων (Ν. 4024/2011) ούτε προβλέπεται στο ισχύον (Ν. 4354/2015), β) δεν πρέπει το επίδομα αυτό να συγχέεται με την αποζημίωση λόγω μη χορήγησης διαλείμματος στον υπάλληλο ανά δίωρο απασχόλησης αυτού ενώπιον οθόνης ηλεκτρονικού υπολογιστή που προβλέπουν οι διατάξεις του Π.Δ. 398/1994 (βλ. αποφάσεις ΑΠ 1598/2012 και ΣτΕ(7μ) 540/2021).